LEVEN het meervoud van LEF!

Wat is dat eigenlijk lef vroeg ik me eens af. De definitie van lef hebben is iets durven, moed hebben. De durf en moed te hebben om ergens echt voor te gaan. Om te doen waar je plezier aan beleeft. Durven te gaan voor datgene waar je goed in bent, voor datgene wat jij goed kan! De moed hebben om je dromen te verwezenlijken en te blijven geloven dat ook jij, je eigen talenten hebt!

Je hebt lef nodig om te ontdekken welke talenten je hebt. Het is niet vanzelfsprekend dat je opgroeit en als volwassenen je talenten kunt benoemen. Als kind leer je al snel om je aan te passen. Thuis maar ook op school. Zo leer je bijvoorbeeld al in de kleuterklas wat je moet doen en hoe het hoort. Om het simpele voorbeeld maar te noemen dat je netjes op je stoeltje moet zitten. Als er 30 kinderen in een klas zitten is het uiteraard belangrijk dat kinderen rustig op een stoeltje zitten maar niet ieder kind is gemaakt om rustig op eenstoeltje te zitten. Heel veel verschillende kinderen in een klas, allemaal voldoen aan hetzelfde protocol. Plak een kerstboom, het voorbeeld ligt op tafel. Als je het goed nagemaakt hebt dan vindt de juf dat je het goed gedaan hebt. Je krijgt een compliment. De volgende keer ga je het weer zo doen. Zo goed mogelijk iets namaken van het voorbeeld. Maar stel je nu voor dat je een behoorlijk creatief en kunstzinnig kind bent wat graag een kerstboom wilt plakken zoals het er in de toekomst uit zou zien, dan verlies je hierdoor een stukje van je eigen talent. Dan komen we thuis, daar zijn ook allerlei regels en humeuren van ouders. Misschien is je talent wel allerlei verschillende geluidjes maken en het liefst zo hard mogelijk. Ik zelf word bijvoorbeeld geïrriteerd van allerlei verschillende geluidjes dus vraag ik mijn kind hiermee te stoppen. Door allerlei omstandigheden kunnen we onszelf gaan aanpassen, aan onze omgeving, aan de verwachtingen van anderen en zo veranderen langzaam in, zoals ik het noem: pakketjes af-leveraars.

We krijgen oog voor wat er van ons verwacht wordt en gaan daar naar handelen. We scannen de gevraagde bestelling en als we het afgeleverd hebben volgens de wensen van onze besteller krijgen we misschien wel voor heel even een heerlijk gevoel over onszelf. We scannen continu onze buitenwereld, wat wordt er van me verwacht? Waar moet ik aan voldoen? We ontvangen immers de meeste complimenten over de dingen die we doen en niet zozeer over hoe we zijn, toch?

We vergeten wie we zelf zijn. Wie ben ik? Waar ben ik goed in? Wat is mijn talent? Wat heb ik te geven? Wat kom ik hier op aarde doen?

Om daar weer naar op zoek te gaan en te leven volgens je eigen authenticiteit daar heb je lef voor nodig!
Het lef om je eigen leven weer vorm te geven na een heftige gebeurtenis, het verliezen van je baan, het verlies van een (zeer) dierbare, een ernstige ziekte of een traumatische jeugd.

Het lef om te leven in plaats van overleven! De moed om elke keer weer uit je comfort- zone te stappen om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Het lef hebben om echt te doen wat je werkelijk wilt doen. Hoe zou je leven eruitzien als je alleen nog maar zou doen waar jij plezier aan beleeft? Hoe zou je je voelen als je gaat doen wat je echt wilt? Daar is ontzettend veel lef voor nodig want dat betekend dat je je eigen angsten onder ogen mag gaan zien. Dat je in de spiegel mag gaan kijken naar jezelf. Dat je de schuld van een ongelukkig leven niet meer buiten jezelf kan leggen. Geen schuld aan je baas, collega’s of werknemers. Geen schuld meer kan neerleggen bij je ouders, je partner of je kinderen.

Niemand kan weten waar jij echt gelukkig van wordt maar we verwachten wel dat een ander voor ons zorgt. Als we niet krijgen wat we voor ogen hadden dan worden we boos, lopen we weg en wijzen we met onze vinger naar de ander. Als we met een vinger wijzen dan wijzen er drie vingers terug. Dus wordt het tijd om onze hand in eigen boezem te steken. Wanneer je gaat ontdekken waar je naar verlangt kom je vanzelf je angsten tegen en juist deze angsten kunnen je helpen. Het lef en de moed hebben om je angsten recht in de ogen aan te kijken. Ze te herkennen, te erkennen,te benoemen en ze los te laten. Het onbekende in stappen en je toch nog veilig voelen. Veilig in je eigen basis. Jezelf de basis veiligheid verschaffen. Dat je fouten durft te maken. Dat je beseft dat je hier bent om te leren, om plezier te maken, je pulsen te volgen en om voluit te leven.

Lef hebben, de kracht om voor jezelf te gaan, kracht om op eigen benen te staan. Het jezelf te gunnen om vanuit authenticiteit te leven zodat je jouw ‘gift’ aan de wereld kan geven. De ander aan te moedigen dit ook te gaan doen zodat iedereen zijn of haar potentieel kan leven. We wensen tenslotte allemaal iets anders. We worden gelukkig als we doen waar we blij van worden.

Heb jij het lef?

handtek

(december 2013)