Mensen zeggen weleens tegen me dat ze bang zijn om te veranderen of om aan zichzelf te werken.
Of dat ze zich goed genoeg vinden zoals ze zijn.
En als ik dan vraag of ze gelukkig zijn, dan is het antwoord nee.

Dat klopt, want als je blijft doen wat je altijd deed, zul je krijgen wat je altijd kreeg.
Of als een boom stopt met groeien, dan sterft het af.
Dus als je ander resultaat wilt, dan zul je in het NU toch echt iets anders moeten gaan doen.

Laten we eens kijken naar relaties.
Ja, op dit moment hot topic in mijn eigen leven.

Ik hou van onderzoeken, leren, groeien, zelfreflectie en bewustzijn.
Zonder dit ga ik dood zeg ik wel eens.
Het is mijn zuurstof.
Dit is ooit noodgedwongen tot stand gekomen.
Het verliezen van mijn kind, in dit geval.
Een omslagpunt in mijn leven.
Net zoals bij velen die het pad van bewustzijn zijn opgegaan is er een omslagpunt in het leven geweest.
Het verliezen van je baan, een burn-out, een scheiding kunnen allemaal omslagpunten zijn.
Tenminste als je er iets uit wilt leren en verantwoordelijkheid wilt nemen.

Nu is het zo dat ik al vroeg in mijn leven heb gezien hoe mensen zichzelf en alles waar ze van houden kapot kunnen maken door geen verantwoordelijkheid te nemen en niet in staat waren om zichzelf te optimaliseren/ veranderen. Nee, verwachten dat een ander veranderd i.p.v. zelf verantwoordelijkheid te nemen.

Relaties zijn de ultieme spiegels om erachter te komen hoe het met de relatie met jezelf is.
Geef je veel en vind je dat je weinig terug krijgt?
Dan is meer aan jezelf geven en jezelf leren kennen een goed idee.
Ben je passief in een relatie en denk je dat een relatie vooral vanzelf moet gaan?
Ga dan eens geven en kijk wat er veranderd.

Sinds ik met persoonlijke ontwikkeling bezig ben, ben ik op zoek naar manieren om mezelf de verbeteren.
Eerst vanuit het feit dat ik kon voelen dat ik niet gelukkig ben met mezelf en daardoor ook niet de liefde kan geven die ik wel zou willen geven. En nu ik gelukkig ben, met mezelf, geloof ik erin dat als je eenmaal op een nul punt bent gekomen, je ook een optimale staat kan bereiken. Misschien een illusie, maar ik geloof erin.
Vergelijk het met een ziekenhuis. Als je daaruit wordt ontslagen, ben je ‘beter’, niet perse gezond.
Het heet niet voor niets ziekenzorg en geen ‘gezondheidshuis voor leefstijl optimalisatie’.

Doordat ik zelf met een blessure liep en dit op holistische wijze onderzocht, kwam ik er na enige onderzoek achter dat ik mijn gezin emotioneel draag. Tenminste dat is mijn visie.
Het onderzoeken hiervan bracht me allerlei leuke dingen maar ook minder leuke dingen.
Dat deel ik graag met je.

Eerst kom ik opnieuw een artikel tegen over de talen van de liefde.
Ik onderzoek mijn taal, de taal van mijn partner maar ook de taal van mijn kinderen.

We hebben bij het uiten en ontvangen van liefde allemaal onze eigen specifieke voorkeur.
Uit onderzoek blijkt dat er vijf liefdestalen zijn:

  1. Dienstbaarheid.
  2. Tijd en Aandacht.
  3. Lichamelijke aanraking.
  4. Cadeaus
  5. Positieve woorden.

We spreken allemaal allemaal één of twee hoofdtalen.
Als de ander een andere taal spreekt, komt de liefde die je wilt geven niet goed over en komt de liefde die je kunt ontvangen niet goed binnen.
Ik geloof erin dat als je van iemand houdt, neem het voorbeeld van je partner of je kinderen, dat je onderzoekt welke taal zij spreken en je dan je best gaat doen om hen vaker in die taal te benaderen.
En niet te vergeten jezelf de liefde gaat geven die je nodig hebt.
Maar dat is weer een ander verhaal en staat wat mij betreft op één.
Want zoals Boeddha zeg: ‘Als je echt van jezelf houdt, kun je niemand pijn doen.”

Als je een een statische mindset hebt dan zou je ervan uit gaan dat dit allemaal wel vanzelf gaat.
Of dat in de relatie alles als vanzelf gaat. Dat de ideale relatie vanaf het eerste moment perfect moet zijn.
Dat je niet aan jezelf hoeft te werken en dat alles op magische wijze goed komt.
Het meest destructieve wat je kunt denken is: Als we aan onze relatie moeten werken dan zit er iets fout.
Elk huwelijk vereist inzet om het juiste spoor te houden.

Als een partner zijn of haar liefdestaal weet en om deze liefde vraagt en dit niet wordt gegeven omdat de ander vindt dat hij/zij niet zo is, dan heb je een statische mindset te pakken
Laten we het voorbeeld van dienstbaarheid nemen.
Een vrouw wilt dat haar man haar helpt met het huishouden en man weigert dit te doen omdat hij dit vrouwenwerk vindt. Wat zegt hij daar eigenlijk mee? Een vrouw voelt zich niet geliefd en gaat ook minder geven. Na een aantal jaar vraagt hij zich af waarom ze geen sex hebben. Herkenbaar? Het is maar een simpel voorbeeld.

Net als de taal van je kinderen.
Kijk je echt naar je kinderen?
Onderzoek je op welke manier zij zich geliefd voelen?
Weet je wat je zelf als kind gemist hebt?
Of wat je nodig had om je geliefd te voelen?
Verdiep je je in de relatie met je kinderen?
Lees je boeken?
Of vind je dat je als ouder goed genoeg bent?
En dat een kind zich moet gedragen naar jouw maatstaven?

Wanneer je uitgaat van groei dan weet je dat je jezelf kan ontwikkelen.
Dat je de relatie met je kinderen kan ontwikkelen. (ook al ben je een oma of opa)
Wat is het toch dat veel mensen bang zijn om een persoonlijk ontwikkel traject in te stappen?
Kiezen voor het bekende ook al brengt dat geen geluk?
Bang om te ontdekken wat je toch diep van binnen al weet?
Bang om diepe pijn die je hebt begraven weer op te rakelen?
Bang om gelukkig te worden?
Bang om los te laten?
Of denk je er het liefst helemaal niet over na en vind je het wel best op de automatische piloot?
Of verdoof je jezelf liever met allerlei verslavingen ipv voelen waar je echt naar verlangt.

Angst.
Uiteindelijk hebben we maar twee keuzen in het leven.
Angst of liefde.
ALs je bang bent voor verandering dan kun je net zo goed gelijk de DELA bellen.
Je zal afsterven, net als de boom die niet meer groeit.

De oorzaak van het gedrag wat relaties beschadigt is te vinden in de kindertijd.
Zolang je deze oude pijn niet blootlegt en onderzoekt zul je ook in relaties tegen problemen aan blijven lopen.
Ken jezelf en wees de verandering die je in de wereld wenst te zien.
De toekomst begint in het gezin.
Je kunt nu al beginnen door te geven wat je kinderen nodig hebben.
Onderzoek hun taal en ga het geven.
En kijk waar je het niet kunt geven.
Dan heb je een leuke blokkade te pakken.

Het begint allemaal met zelfonderzoek en de wil om te veranderen.
De meeste mensen die begonnen zijn met verandering en zelfonderzoek zijn er leukere mensen op geworden.
Mensen die weer zichzelf zijn.
Waar blije kinderen wonen.
Waar geen kinderen geboren worden, omdat ze door het zelfonderzoek erachter zijn gekomen dat ze diep van binnen eigenlijk helemaal geen kinderen willen. Scheelt ook een hoop gedoe.
Zelfonderzoek en gedragsverandering scheelt een hoop gedoe.
Het zal zijn sporen nalaten, net zoals het zijn sporen nalaat als je het niet doet.